Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/11892 K.2010/11603

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 13/04/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2007 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 09/11/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle %100 oranında beden gücü kaybı oluşacak şekilde yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle başkasının bakım ve yardımına gereksinim duyulması nedeniyle maddi zarar kapsamında bulunan bakıcı ücretinin belirlenmesinde; bakım gereksinimi duyan davacıya, aile birliği içinde bakılması olgusunun da değerlendirilmesi gerekir. Bu bağlamda, davacı evli ise eşinin 4721 sayılı Medeni Yasa'nın 185. (743 sayılı Medeni Yasa'nın 151.) maddesinde öngörülen yardım yükümünün bulunduğu; başkasının bakması durumda ise her halde davacının gelirinden bakım için bir tutar pay ayırması gerekeceği olguları göz önünde tutulmalıdır. Bu durumda, dava konusu olayda davacının bakıcı gideri tutarının, hesaplanan bakıcı gideri zararının % 50'si kadar olacağının kabulü dosya kapsamına daha uygundur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, bakıcı giderinden % 50 oranda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.