KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/12452 E., 2010/8271 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Başkanlığı aleyhine 11/10/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Davacılar, davalı ... Başkanlığı tarafından imar değişiklikleri yapılmak suretiyle taşınmazlarının bitişiğinde oluşturulan parselde hizmet binası inşaatına başlandığını, imar değişiklikleri iptal edildiği halde inşaata devam edildiğini belirterek, inşaat sırasında taşınmazlarına verilen maddi zarar ile idari yargı kararlarına uyulmadığı gerekçesiyle uğranılan manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir. Yerel mahkemece, imar değişiklikleri yapılmak suretiyle davacılara ait taşınmaza zarar verildiği gerekçesiyle, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılar, imar değişikliğine ilişkin Belediye’nin işlem ve eylemi nedeniyle zarara uğradıklarını belirterek davalı idarenin hizmet kusuruna dayandığına göre, bu iddianın doğru olup olmadığı görevli mahkemece ele alınıp tartışılmalıdır. İdare’nin işlemi yada eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese de mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/12452, K. 2010/8271, 7 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama