KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/13123 E., 2010/9239 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/03/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, Devlet ormanında kaçak ağaç kesimi nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı idare tarafından temyiz olunmuştur.
Tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Davalı, yakacak niteliğinde 326 ağacı izinsiz olarak kesmek suçundan dolayı ceza mahkemesinde yargılanıp cezalandırıldığına ve davacı da dava dilekçesinde, kabul edilecek tazminat ile ağaçlandırma giderinin yasal faizi ile alınmasını istediğine göre kabul edilen ağaçlandırma giderine de olay gününden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, kabul edilen ağaçlandırma giderinin de olay gününden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/13123, K. 2010/9239, 21 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama