Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/13515 K.2011/626

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/11/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2008 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/01/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının kusuru ile meydana gelen trafik kazası nedeniyle yaralandığını ve sakat kaldığını belirterek, yaralanmasından dolayı yapmak zorunda kaldığı tedavi giderleri, geçici ve sürekli iş göremezlik zararları ile uğradığı manevi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, kusur ve sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının 6/8 orandaki kusuru ile neden olduğu trafik kazasında yaralanan davacının %43 oranda sürekli iş göremezliği bulunduğu benimsenip istem ile bağlı kalınarak 14.657,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden, davacı vekilinin 05.12.2007 günlü dilekçesi ile davalıdan 2.500,00 TL alındığını ve davanın kabulü halinde bu tutarın kabul edilecek tazminattan indirilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, davalıdan alındığı belirtilen 2.500,00 TL'nin, hesaplanan maddi tazminattan indirilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.