KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/14022 E., 2010/11034 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
431 kelime·2 dk okuma
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 02/06/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/09/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
Davalılardan ...'in sürücüsü olduğu araç ile kavşakta geçiş üstünlüğüne uymayan desteğin sürücüsü olduğu aracın çarpışması nedeniyle davacıların desteği yaşamını yitirmiştir. Ceza mahkemesinde yargılanan davalı alınan rapora göre 2/8, destek ise 6/8 oranda kusurlu bulunmuşlardır. Davalı sürücü 2/8 orandaki kusur nedeniyle cezalandırılmış ve karar kesinleşmiştir.
Olayın oluşu, kusur durumları, olay tarihi ve tarafların ekonomik ve sosyal durumuna göre ölenin annesi, babası, kardeşi ve babaannesi ve anneannesi olan davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/14022, K. 2010/11034, 28 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama