Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/14997 K.2010/11294

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Taah. Gıda Tic. Ltd. Şti. aleyhine 07/01/2008 gününde verilen dilekçe ile kredi kartının izinsiz kullanılması nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kabulüne ilişkin 03/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, kredi kartının izni dışında 3. kişi tarafından kullanılarak davalının işyerinden alışveriş yapılması nedeniyle zarara uğradığını belirterek, davalının tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı, olayın meydana geldiği 18.10.2005 gününden davanın açıldığı 07.01.2008 gününe kadar Borçlar Yasası'nın 60. maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini ileri sürmüştür.

Yasalarda def'i, davalının yerine getirmesi gereken bir edimi, özel bir nedenle yerine getirmekten kaçınması olanağı sağlayan bir hak olarak tanımlanmaktadır. Bunlardan birisi olan zamanaşımı savunması (def'i), süresinde ve yöntemine uygun biçimde ileri sürüldüğünde işin esasının incelenmesine geçilmez ve bu savunma, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 222 ve izleyen maddeleri gereğince ön sorun (hadise) biçiminde incelenip karara bağlanır, zamanaşımının gerçekleştiği sonucuna varılırsa dava salt bu nedenle reddedilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalının ileri sürdüğü zamanaşımı savunması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden işin esası hakkında karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.