Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/4333 K.2010/1193

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı . .... Bankası ... aleyhine 09/01/2008 gününde verilen dilekçe ile borçlu olmadığının tespitinin ve tazminata hükmolunmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, borçlu olunmadığının saptanması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, satın aldığı taşınmaz hakkında davalı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapıldığını, oysa taşınmaz üzerindeki ipotek kaldırılmış bulunduğundan, davalıya borçlu olmadığının saptanmasını istemiştir.

Yerel mahkemece, takibin yanlışlıkla yapıldığı gerekçesiyle davacının borçlu olmadığının saptanmasına karar verilmiş; haksız icra takibi yapılmamış olması nedeniyle icra inkar tazminatı istemini reddetmiş ve reddolunan %40 tazminat tutarı üzerinden davalı yararına vekalet ücreti takdir etmiştir.

Vekalet ücretinin borçlu olunmadığı belirtilen alacak üzerinden belirlenmesi ve dava kabul edildiğine göre davacı yararına, bu tutar üzerinden belirlenerek takdir edilmesi gerekirken, kötü niyetli takip nedeniyle istenilen ikinci derecedeki (feri nitelikteki) tazminat tutarı yönünden de vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.