Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/4377 K.2010/1631

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/11/2007 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Köşe yazarı olan davacı, 22/05/2007 günlü ... gazetesinde yazdığı “... Uzlaşması ve ...” başlıklı bir yazıda adı geçenlerden ...'ın vekili olan davalı avukatın gönderdiği ve 23/05/2007 günlü ... gazetesinde yayınlanan yanıt ve düzeltme yazısının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalı yan ise, davacı tarafından yazılan yazıda ...'ın vergi kaçakçısı olarak ilan edilmesi nedeniyle gönderilen yanıt ve düzeltme yazısının aynı köşede yayınlanmaması üzerine mahkemeden yalanlama (tekzip) kararı alındığını, davacının iftira niteliğindeki yazılarını yalanlamak amacını taşıyan yalanlama yazısının mahkeme süzgecinden geçerek yayınlandığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkeme, davacı tarafından yazılan yazı nedeniyle ... vekili olarak yanıt verildiği, davacının vekil eden hakkındaki yazısının haksızlığından söz edildiği, davacının meslek onuruna ve kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir

Davalı avukat, davacı tarafından vekil edeni hakkında yazılan yazı üzerine dava konusu yanıt ve düzeltme yazısını hazırlayarak davacının yazı yazdığı gazetede yayınlanmasını sağlamıştır. Dava konusu yazıda, davacının yazısında geçen bazı olaylara değinilmiş, davacının kamuoyuna yanlış bilgi verdiği düşünülen konularda açıklama yapılmış ve davacının kişiliğine yönelik nitelendirmelerde bulunulmuştur.

Bu nitelendirmelerden bir bölümünün, yanıt ve düzeltme yazısının yazılma amacına uygun olduğu düşünülse de özellikle yazıda yer alan “...bunun ne anlama geldiğini anlar.

Ama cehalet ve nefretten gözü dönmüş bir kalemşörün bu hukuki ve ahlaki gerçekleri anlamasını bekleyecek kadar saf değiliz.”, “…yazıyı kaleme alan kişi, cehaletiyle birleştirdiği kötü niyetini maliye ile yapılan uzlaşmada 'cezanın kuşa çevrildiğini' söyleyerek devam ettirmiştir.”, “...hayatı boyunca herkesi vergi vermeye teşvik eden bir insanın, vergi uyuşmazlığı ile ilgili bir konuda tamamen kasıtlı ve kötü niyetli olarak kamuoyuna 'vergi kaçakçısı' olarak sunmak bundan da

büyük bir şerefsizliktir ve haysiyetsizliktir.” gibi nitelendirmelerin yazının amacını aşan ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun kabulü zorunludur. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu sonucuna varılarak, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.