KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/5026 E., 2010/1610 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ...ve diğeri aleyhine 19/11/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan zararın ödetilmesi istenme ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılardan..., desteğin kızı olup olay gününde 40 yaşındadır. Yerel mahkemece adı geçen davacının evlenmemiş olup baba evinde kaldığı gerekçesiyle, yararına destekten yoksun kalma tazminatına karar verilmiştir.
Çocuklar, kural olarak erginleştikleri (reşit oldukları) güne kadar ölenin desteğinden yararlanabilirler. Davacılardan..., 40 yaşında olup çalışmamasına engel bir olgunun varlığı iddia edilip kanıtlanmadığına göre ölenin desteğinden yoksun kaldığı kabul edilemez.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, adı geçen davacının destekten yoksun kalma tazminatı isteminin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/5026, K. 2010/1610, 18 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama