KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/7371 E., 2010/3218 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Davacı ... tarafından, davalı ... -... Ortak Girişimi aleyhine 08/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, içme suyu projesini gerçekleştiren davalının dinamit patlatması nedeniyle davacının bağ evinde meydana gelen zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden, zarara uğradığı saptanan evin, 43 m2 gövdeli, beton briket duvar üzerine, arasına toprak dolgu temelli, yığma tuğla duvar üzerine 1 katlı çatısız ev olarak kullanıldığı; yumuşak kaya patlamalarından dolayı evin duvar ve kirişlerinde çatlaklar oluşacak biçimde hasarlar meydana geldiği, evin özellikleri ve yapım tekniğinin zararın artmasına neden olduğu anlaşılmaktadır.
Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, saptanan 10.089,00 YTL zarardan uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalının 6.000,00 YTL tazminat ile sorumlu tutulması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/7371, K. 2010/3218, 22 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama