KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/8833 E., 2010/5158 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
435 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Yapı Mal. ve Nak. Taah. San. Tic. Ltd. Şti aleyhine 13/11/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
Davacının desteği ... ..., davalı yana ait aracın çarpması nedeniyle yaşamını yitirmiş; davacı, 50.000,00 YTL manevi tazminat istemiştir.
Davalı yan ise, kusuru olmadığını, hafif olan çarpma ile desteğin ölümü arasında nedensellik bağı bulunmadığını, biraz ilerdeki üst geçidi kullanmayan desteğin de kusuru bulunduğunu ve istemin fazla olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Yerel mahkemece, olayda davalı yanın birinci derecede kusurlu olduğu gerekçesiyle, istemin bir bölümü kabul edilmiştir.
Davalı yan; aracı ile geri dönüş yaptığı sırada dönüş kurallarına uymayarak birinci derecede kusurlu olarak desteğin ölümüne neden olmuş ise de, desteğin de 50 metre uzaktaki üst geçidi kullanmaması nedeniyle olayda kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayın gelişimi, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile paranın alım gücü gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 25.000,00 YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 15.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/8833, K. 2010/5158, 29 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama