Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/9833 K.2010/5702

Davacı ... vekili Avukat... tarafından, davalı ... İnşaat AŞ ve DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine 07/08/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... İnşaat AŞ yönünden kabulüne, davalı DSİ Genel Müdürlüğü yönünden husumet yönünden reddine dair verilen 24/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... İnşaat AŞ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Borçka Baraj inşaatı yolu yapımı sırasında, dinamit patlatılması ve kazı çalışmaları yapılmasından dolayı ev ile eklentilerinin uğradığı zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan Yüksel İnşaat AŞ hakkındaki istem kabul edilmiş; diğer davalı DSİ Genel Müdürlüğü hakkındaki istem ise husumet yokluğu nedeniyle reddedilmiş; karar, davalılardan Yüksel İnşaat AŞ tarafından temyiz olunmuştur.

Dava, Yüksel İnşaat AŞ ile DSİ Genel Müdürlüğüne yöneltilerek açılmıştır. Dosya içeriğinden, davalılardan DSİ Genel Müdürlüğü'nün salt idari bir işlemden dolayı uğranılan zarardan dolayı sorumlu tutulması amacıyla davalı gösterildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2/b maddesi gereğince idari işlemlerden dolayı uğranılan zararın ödetilmesi amacıyla idareye karşı açılan tam yargı davalarının idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gözetilerek, davalılardan DSİ Genel Müdürlüğü yönünden, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

Ne var ki, DSİ Genel Müdürlüğü hakkında idari yargı yerinde açılacak bir davada, eldeki bu davada verilen karar kesin hüküm oluşturmayacağından, bu yön bozma nedeni yapılmamış, yanılgıya değinilmekle yetinilmiştir.

Davalı ... İnşaat AŞ’nin dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun kararın onanması gerekmiştir.