Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/9920 K.2010/5260

657 S. DEVLET MEMURLARI KANUNU [ Madde 13 ]

2577 S. İDARİ YARGILAMA USULÜ KANUNU [ Madde 2 ]

"İçtihat Metni"

Davacı Mahmut vekili tarafından, davalı T.C. Z... Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine 09.11.2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.04.2009 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, olumsuz sicil düzenlenmesi nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı idare tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı bankanın çalışanı olan davacı, yine davalı bankanın çalışanı olan dava dışı sicil amiri tarafından olumsuz sicil düzenlenmesi nedeniyle uğradığı manevi zararın, davalı bankadan alınmasını istemiştir.

Anayasa'nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir.

Dosya içeriğinden, davacı ile dava dışı sicil amirinin, davalı bankada 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamemde yer alan düzenlemeler gereğince kadrolu ve sözleşmeli personel olarak çalıştıkları, davacı ile davalı banka aralarındaki ilişkinin hizmet sözleşmesi niteliğinde olmayıp kamu hukuku kurallarına bağlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Sicil düzenleme işi idari işlem niteliğinde olduğundan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2/1-b maddesi gereğince idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından açılan tam yargı davalarına idari yargı yerinde bakılır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasının çözümlenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.