Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/11407 K.2011/13742

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/06/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız idari soruşturmaya neden olmaktan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet ve idari soruşturmaya sebebiyet vermekten kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, öğretmen olduğunu, davalının kendisini haksız olarak şikayet ettiğini, buna bağlı olarak soruşturma geçirdiğini, soruşturma neticesinde muhakkik raporunda "...disiplin, mali ve idari yönden herhangi bir işlem yapılmasına gerek bulunmadığı..." kararı verildiğini bu süreçte büyük üzüntü yaşadığı ve psikolojik tedavi görmek zorunda kaldığını belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davacının insanların çocuklarını eğitim amaçlı yolladıkları okulda bu eylemi gerçekleştirdiğini "vergi dairesi müdürünün sekreterleriyle ilişkisi var" gibi sözlerle bir öğretmene yakışmayacak şekilde davrandığını bu durumun davacıdan çok kendisini zor durumda bıraktığını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından yürütülen soruşturmada ifade veren öğrencilerden bir kısmının sınıfta geçen konuşmayı doğrular mahiyette beyanda bulundukları, bunlardan sadece bir tanesinin sonradan ifadesini değiştirdiği ancak öğrencilerin böyle bir olayı uydurmalarının hayatın olağan akışı, yaşları ve de yaşadıkları çevre ile örtüşmediği dolayısı ile olayın doğruluğuna dair emareler bulunduğu anlaşılmakla davanın reddedilmesi gerekir iken kısmen kabulü uygun görülmemiş usul ve yasaya aykırı kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.