Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/11457 K.2011/13294

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/05/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalının bahçe yapmak amacı ile Devlet ormanında orman bitki örtüsünü kaldırarak idarenin zararına neden olduğunu beyan ederek emval bedeli ile ağaçlandırma giderine hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı hakkında açılan kamu davasında işgal ve faydalanma suçundan mahkumiyet kararı verildiği gerekçesi ile bilirkişi raporuna göre hesaplanan tazminata hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı hakkında ormandan açma yapmak suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda davalının işgal ve faydalanma suçundan cezalandırıldığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının açma eylemi zamanaşımına uğrayarak işgal ve faydalanmaya dönüştüğünden 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 114. maddesi gereğince sadece ağaçlandırma gideri yönünden tazminat istenebileceği belirtilmiştir.

Davacı idare görevlilerince arazide düzenlenen suç tutanağında dava konusu yerde yaşları 10 ve 50 yıl arasında değişen 150 adet zeytin ağacının bulunduğu tespit edilmiştir.

6831 sayılı Orman Kanununun 113. maddesinde “Bu Kanunla yasaklanan fiilin dikiliden ağaç kesilmesine taalluku halinde ağaç müsadere edilmiş olsa dahi talep halinde hükmolunacak tazminat mahalli rayice göre hesaplanır.” 114. maddesinde ise “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Anılan Yasanın 113. maddesi emval bedeline, 114. maddesi ise ağaçlandırma giderine ilişkin zararları düzenlemektedir.

Somut olayda, davalı dedelerinden kalan dava konusu yeri kullanmaya devam etmiş, eylemi işgal ve faydalanma kapsamında kalmıştır. Bitki örtüsünün tahribine yönelik eylem davalı tarafından gerçekleştirilmemiştir. Bu nedenle Orman Kanununun 113. maddesinde düzenlenen emval zararına ilişkin tazminatın koşulları oluşmamıştır.

Yine, anılan Yasanın ağaçlandırma giderine ilişkin 114. maddesinde “her türlü orman suçu ile tahrip olunan ve yakılan sahalar” için ağaçlandırma giderinden söz edilmektedir. Dava konusu alanın orman sınırları içinde orman içi boşluk olup olmadığı, üzerinde ağaç bulunup bulunmadığı, ilk işgal ve faydalanma eyleminin ne şekilde gerçekleştiği tespit edilememektedir.

Bu nedenle davalıdan önce, zeytinlik haline getirilerek sadece kullanmaya devam eden davalı hakkında ağaçlandırma giderine de hükmedilemez. Zira, davalı tarafından maddede belirtildiği şekilde yakılan veya tahrip olunan bir orman sahası yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı hakkında istemin tümden reddi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmiş olması yerinde görülmemiş ve mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.