KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/1323 E., 2011/412 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Sigorta AŞ aleyhine 11/01/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir.
Yerel mahkemece kabul edilen maddi tazminat miktarından davalılardan ... ile birlikte poliçe tutarı ile sınırlı olmak üzere ortaklaşa ve dayanışmalı (müşterek ve müteselsil) sorumlu tutulan diğer davalı ... Sigorta AŞ'nin yargılama giderleri ile sorumlu tutulmadığı anlaşılmaktadır.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 413 ve izleyen maddelerinde düzenlenmiş bulunan yargılama giderleri, aynı Yasa'nın 417. maddesi gereğince haklılık oranında davanın taraflarına yükletilir.
Yerel mahkemece, davalıların sorumlu oldukları maddi tazminat tutarları oranında yargılama giderleri ile de sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/1323, K. 2011/412, 20 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama