Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/15028 K.2011/330

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu bakımından reddine dair verilen 02/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, SGK Yüksek Disiplin Kurulu kararı ile memuriyetten çıkarıldığını, idare mahkemesine açtığı dava sonunda işlemin iptaline karar verildiğini, haksız ve hukuka aykırı eylem nedeniyle manevi zarara uğradığını ileri sürerek, davalının manevi tzminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, davacının usulsüz işlemleri nedeniyle hakkında dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, yetkili olmadığı iş için yarar sağlamak ve bilişim sistemine girmek suçlarından Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunularak Devlet memurluğundan çıkarma cezası verildiğini, davacı hakkında yapılan işlem hukuka uygun olduğundan manevi tazminat isteme koşullarının oluşmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davanın dayanağı, davalı idarenin hukuka aykırı işlemi olup 01.01.2008 günü yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa ile Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ve T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü ... çatısı altında toplanmıştır.

Dava konusu uyuşmazlığın çözümünde uygulanacak olan yasa, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası olup anılan yasanın 101. maddesi gereğince bu Yasa'nın uygulanmasından ... uyuşmazlıklar iş mahkemeleri tarafından çözümlenir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler ve davaya iş mahkemesinde bakılması gerektiği gözetilerek mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden bozmayı gerektirmiştir.