Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/1595 K.2011/132

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 11/03/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalılardan ...'nın çöp toplama görevini yöntemine uygun yapmaması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, bir kamu idaresi olan davalı ...'ye de husumet yönelterek onun kamusal görevi olan çöp taşıma işlemleri sırasında uğradığı zararın ödetilmesini istediğine göre adı geçen davalının hizmet kusuruna dayanmaktadır. İdarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylem ya da işlemlerden ... zararlardan dolayı 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.