Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/2792 K.2011/2077

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 30/10/2000 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; davacılar, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalılar ise, haksız olarak açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan Dicle Elektrik Dağıtım AŞ (...) tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; koparak yere düşen elektrik telini eli ile çekiştiren 12 yaşında ve ilköğretim 5. sınıf öğrencisi olan desteğin elektrik akımına kapılarak yaşamını yitirdiği; 14.12.2007 günü dosyaya giren bilirkişi kurulu raporunda, davalılardan ...’ın % 70, destek ile anne ve babasının % 30 oranlarda kusurlu bulundukları; bu rapora itiraz etmeyen davacılar vekilinin 28.02.2008 günlü oturumda rapora bir diyeceklerinin olmadığını söylediği; aynı rapora davalılardan ... vekilinin itirazı üzerine alınan 24.09.2008 günü dosyaya giren ikinci raporda davalılardan ...’ın % 100 oranda kusurlu bulunduğu ve bu raporun yerel mahkemece benimsenerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

Olayın gelişim biçimi ve 14.12.2007 günü dosyaya giren ilk kusur raporuna davacıların itiraz etmemiş olması gözetildiğinde, davalının tam kusurlu olduğuna ilişkin 24.9.2008 günü dosyaya giren diğer kusur raporu benimsenerek karar verilmesi doğru değildir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılar tarafından itiraz edilmeyen ilk kusur raporu benimsenip bu rapordaki kusur oranlarına göre maddi zarar kapsamı belirlenip istenilen manevi tazminat tutarlarından da matematiksel oranda olmamak üzere uygun birer indirim yapılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalının tam kusurlu olduğu benimsenerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.