Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/3346 K.2011/2599

Davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 13/07/2001 gününde davalı-karşı davacı aleyhine verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ve karşı dava, hakaret ve tehdit iddiasına dayanan manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece dava ve karşı davanın reddine dair verilen karar davalı karşı davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı karşı davalı vekili dava dilekçesinde davalının kendisini silahla tehdit ettiğini iddia ederek manevi tazminat istemiştir.

Davalı karşı davacı vekili ise davanın reddini savunmuş karşı dava ile de davacının müvekkiline hakaret ettiğini iddia ederek manevi tazminat istemiştir.

Mahkeme, özetle, tarafların manevi tazminat istemlerine konu olayların, avukat olan davalının müvekkiline 250,00 TL borcu kalan davacı hakkında 300,00 TL üzerinden icra takibi başlatması üzerine konunun görüşülmesi sırasında karşılıklı tartışmaları sonucunda meydana geldiği, her iki tarafın da manevi tazminat istemine konu ettikleri tehdit ve hakaretlerin meydana gelmesinde etkili oldukları, hukuka aykırı davranışlarında müterafık kusurları bulunduğu, her iki tarafın da davranış ve fiilleri ile zarar veren olayların doğmasında ortak oldukları ve zarar veren olaylara kendi kusurlu hareketleri ile sebep oldukları gerekçesi ile davanın ve karşılık davanın reddine karar vermiştir.

Taraflar arasında başlayan icra takibi sonucunda meydana gelen olaylar nedeniyle kamu davası açılmış; davacı karşı davalının hakaret ettiği kabul edilerek mahkumiyetine, davalı karşı davacının ise iddia olunan silahla tehdit eyleminden dolayı beraatına karar verilmiştir.

Temyiz incelemesi sonucunda mahkumiyet kararı 5237 sayılı kanun hükümlerine göre lehe değerlendirme gerekçesi ile, davalı karşı davacının beraatine dair karar ise "...'ın sövüp üzerine yürümesi nedeni ile davalı karşı davacı ... Atasoy'un çekmeceden silahı çıkarıp gösterdiği anlaşıldığına göre, yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi" gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda kavgada silah teşhiri suçundan karşı davacının beraatine karar verilmiş, davacı karşı davalının hakaret suçundan mahkumiyet hükmü ise zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmıştır.