Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/4733 K.2011/4165

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/07/2006 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanan kişiye, mahkeme kararı gereğince ödenen tazminatın, haksız eylem sorumlusu olan davalıdan rücu yolu ile alınması istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 27.777,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 10.04.2006 gününden itibaren faizi ile ödetilmesi istenmiştir. 26.06.2006 günü yapılan ek ödeme nedeniyle yargılama sırasında verilen 15.8.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesindeki istem 6.087,05 TL artırılarak dava, 33.864,60 TL olarak ıslah edilmiş, ödeme tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesi istenmiştir.

Yerel mahkemece davalının 6/8 kusuru oranında indirimi yapılarak istemin bir bölümü kabul edilmiş; dava dilekçesinde istenen ve kabul edilen bölüm için ödeme tarihinden itibaren faiz yürütülmüş; ıslah edilen ve kabul edilen bölüm için faiz yürütülmemiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacının zararı, zarar gören dava dışı kişilere ödemelerin yapıldığı günde gerçekleştiğinden, istek bulunması durumunda, rücu edilen tazminat tutarlarına ödeme gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön ve davacının istemi gözetilerek, ıslah ile istenen ve kabul edilen tazminata da ödeme gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu bölüm için faize karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.