Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/5540 K.2010/6467

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı... ve Tic. AŞ ve diğerleri aleyhine 03/02/2009 gününde verilen dilekçe ile onarım için servise teslim edilen bilgisayarın nakliyesi sırasında verilen hasar bedelinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan... ve Tic. AŞ vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan ... AŞ’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ... AŞ’nin diğer temyiz itirazına gelince; dava, onarım için teslim edilen eşyanın taşınması sırasında uğradığı zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 413 ve izleyen maddelerinde düzenlenmiş bulunan yargılama giderleri, aynı Yasa'nın 417. maddesi gereğince haklılık oranında davanın taraflarına yükletilir. Yine aynı Yasa'nın 423/6. maddesi gereğince davanın önemine göre yasa gereğince takdir olunacak vekil ücretleri de taraflara yükletilecek yargılama giderleri arasındadır.

Diğer yandan, karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca dava konusunun para veya para ile değerlendirilebilir olması durumunda avukatlık ücreti, Tarife’nin üçüncü kısmına göre nispi olarak belirlenir.

Yerel mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin reddedilen bölümü gözetilerek, davalı yararına yukarıda açıklanan Tarife gereğince vekalet ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.