Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/5616 K.2011/5484

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/10/2009 gününde verilen dilekçe ile eşya ve nüfustan tahliye istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne,eşya ve nüfustan tahliyesine dair verilen 31/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 3194 sayılı İmar Yasası'nın 32. maddesi gereğince binanın yıkımının sağlanabilmesi için nüfustan ve eşyadan tahliyesine izin istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Daha önceden bu tür davaların 3194 sayılı İmar Yasası’nın 43/A maddesi gereğince sulh hakimlerince karara bağlanacağına ilişkin yasal düzenlemenin 6785 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırılmış; İmar Yasası’nın 32/ son maddesine göre bu tür yapıların yıkılabilmesi için konuttaki insan ve eşyanın tahliyesine karar verilmesini içeren istemlerin çözümü ilgili belediye ve valiliklere verilmiş; ancak, yıkımdan önce içindeki insan ve eşyanın tahliyesi konusunda mahkemelerden ayrıca karar alınması öngörülmemiştir. Bu yasal düzenlemeye göre eşya ve insandan arındırma işlemlerini kendi yasal kuralları çerçevesinde, yasal yetkilerini kullanarak gerçekleştirebilecek durumda olan davacının, ayrıca mahkemeden karar verilmesini istemekte hukuki yarar bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yerlerinde bu tür davaların görülmesine yasal olanak bulunmadığı benimsenerek istemin reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.