KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/5864 E., 2010/7567 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki haksız şikayete dayalı manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 30/03/2010 gün ve 2010/4537-2010/3603 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.
2-Davacının diğer karar düzeltme istemine gelince; Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiştir. Davacının temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı kararın düzeltilmesini istemişlerdir.
Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/3. maddesi uyarınca manevi tazminat isteminin tümden reddi durumunda tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre avukatlık ücreti takdir edilir.
Davacının manevi tazminat isteminin tümden reddedildiği gözetilerek, davalı yararına yukarıda açıklanan Tarife gereğince tümü reddedilen manevi tazminat üzerinden maktu avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekirken, nispi avukatlık ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirken onanmış olduğu anlaşıldığından davacının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/5864, K. 2010/7567, 22 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama