Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/6101 K.2011/5465

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 07/03/2006 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-a)Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat istemleri reddedilmiş, manevi tazminat istemlerinin ise, bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden; yerel mahkemece benimsenen 19.09.2009 günlü bilirkişi raporunda; 06.02.2006 günlü sigorta şirketi tarafından davacılara yapılan ödemelerin hesaplanan tazminat tutarından indirildiği, sigorta şirketi tarafından yapılan ödeme yerel mahkemece yeniden indirilerek davacıların karşılanmayan maddi zararı kalmadığı gerekçesiyle maddi tazminat istemlerinin reddedildi ği anlaşılmaktadır. Şu halde, davacılara yapılan ödeme mükerrer indirime tabi tutularak maddi zararlarının karşılandığı gerekçesiyle istemlerin reddi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzur doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda taktir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçütlere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; tarafların kusur oranı, olay tarihi, davacıların ölene olan yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı kardeşler ... ..., ... ve ... ... yararına taktir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Adı geçen davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat taktir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Yerel Mahkemece, olay nedeniyle sigorta şirketi tarafından davacılara ödemenin yapıldığı 06.02.2006 günü ile maddi tazminatın hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunun düzenlendiği 19.09.2009 günü arasında geçen sürede sigorta şirketinden alınan paranın getirisinin yasal faiz ölçüsünde güncellenip belirlenmesi ve sigorta şirketi tarafından yapılan ödeme ile birlikte, hesaplanan maddi tazminat tutarlarından indirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.