KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/8106 E., 2010/9142 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici mah. sıfatıyla
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Davacı ... tarafından, davalı ... Otomotiv San. A.Ş aleyhine 12/05/2008 gününde verilen dilekçe ile ayıplı otomobil bedelinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dvanın kabulüne dair verilen 02/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı tarafından üretilmiş olan otomobildeki gizli ayıp nedeniyle araç bedelinin geri alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacının 13.06.2006 günü satın alarak kullanmaya başladığı otomobilde ortaya çıkmaya başlayan arıza yetkili servis tarafından giderilememiştir. Arızanın üretim ve servis hatalarından kaynaklandığı bilirkişi raporu ile kanıtlandığından, aracın davalıya geri verilerek bedelinin davacıya ödenmesine karar verilmesi doğrudur.
Ne var ki, geri verme gününe kadar aracın davacı elinde bulunduğu ve araçtan yararlanmış olduğu anlaşılan davacı yararına aracın geri verildiği günden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava gününden itibaren faizi ile ödetme kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/8106, K. 2010/9142, 20 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama