KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/831 E., 2010/5046 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/12/2001 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Öteki temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Yerel mahkemece benimsenen destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunda, Bağ-Kur tarafından davacılara bağlanan gelirin peşin sermaye değeri düşülmemiştir.
Sosyal Güvenlik Kurumu’nun 28/01/2009 ve 04/05/2009 günlü yazılarına göre; davacıların desteği yaşlılık aylığı alırken yaşamını yitirmiş, davacılara Bağ-Kur tarafından devir ölüm aylığı bağlanmış ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan bu aylıkların peşin sermaye değerinin rücu yolu ile alınması amacıyla davalı hakkında dava açmıştır. Bu dava, Konya İş Mahkemesi'nin 2009/404 Esas sayısında kayıtlı olup henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.
Yerel mahkemece, Konya İş Mahkemesi'nin 2009/404 Esas sayılı dosyasında görülen rücu davasının sonucu beklenilerek varılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/831, K. 2010/5046, 29 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama