Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/9427 K.2011/11614

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 26/11/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Tarafların diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı kuruma ait elektrik trafosuna izinsiz çıkıp elektrik çarpması sonucu ölen desteğin çocuklarının maddi ve manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı şirket, kaçak elektrik kullanılması ile mücadele kapsamında, evlere elektrik götüren kabloların antikron kablolar ile değiştirilmesi için ev sahiplerine süre vermiş, süresi içerisinde talep edilen değişikliğin yapılmaması nedeni ile davalı görevlilerce desteğin vakti ile mukim olduğu köyün elektriği köy trafosundan kesilmiş, elektriklerin kesilmesine kızan destek şarteli kaldırıp yeniden elektrik vermek için trafoya çıkmış, trafoda cereyana kapılmış ve hayatını kaybetmiştir. Davalı şirket, trafoya erişilmesini engellemek amacı ile gerekli güvenliği sağlamadığı gerekçesi ile desteğin ölümü kusurlu kabul edilmiştir.

Mahkemece, dava edilen maddi ve manevi tazminatın kabul edilen toplam miktarı üzerinden davacılar lehine tek bir vekâlet ücreti ve yine reddedilen toplam maddi ve manevi tazminat miktarı üzerinden davalı yararına tek bir vekâlet ücreti takdir edilmiştir. Davacılar, davalı kurum aleyhine maddi ve manevi tazminat davası olmak üzere iki dava açmışlardır. Bu durumda hüküm altına alınacak vekâlet ücretleri her bir dava için ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği halde mahkemece sözü geçen şekilde vekâlet ücreti takdiri doğru bulunmamış, temyiz edilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir. Ancak, bu hatanın telafisi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HMUK’unun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.