Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/11204 K.2012/14383

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 26/06/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar vekilinin öteki temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm ve yaralanma nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...'ün sevk ve idaresinde bulunan araç ile davalı ... 'nın kullandığı aracın 25/09/2008 günü çarpışması neticesinde müvekkillerinin murisi ...'ün öldüğünü, müvekkili ...'ün yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduğunu beyanla manevi tazminat istemli eldeki bu davayı açmıştır.

Davalılar vekili , davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, olayın oluşumunda sürücü ...'nın %25 oranında kusurlu olduğu, davacıların murisi ...'ün %75 oranında kusurlu olduğu, davalı ...'nın ise 2918 SY.nin 85/1 maddesi gereğince aracın maliki olması nedeniyle işleten sıfatıyla kusursuz sorumlu olduğu kabul edilerek toplam 58000 TL manevi tazminata hükmedilmişdir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; aynı olay nedeniyle ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/137 esas sayılı dosyasında açılan davada, Trafik uzmanından 14/02/2011 tarihinde alınan kusur raporunda; ölen ...'ün şerit ihlalinde bulunduğu için %75, davalı sürücü ... 'ın, ölen sürücünün kendi şeridine girdiğini gördüğü halde hızını azaltmaması, gerekli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bu kapsamda, olayın oluşu, ölenin asli, %75 kusurlu olması, davacı sayısı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.