KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/12129 E., 2012/15315 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 08/11/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre
davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin bir bölümünün kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, kısmen kabul edilen manevi tazminat talebi nedeniyle taraflar lehine vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; reddedilen maddi tazminat talebinden dolayı davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi dikkate alındığında, maddi tazminat davası manevi tazminat davası ile birlikte açılmış ise, vekalet ücreti maddi tazminat için ayrı manevi tazminat için ayrı olarak takdir edilir. Bu madde hükmüne aykırı hareketle davalılar yararına reddedilen maddi tazminat talebi nedeniyle vekalet ücreti takdir edilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/12129, K. 2012/15315, 17 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama