Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/12960 K.2012/15018

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hakaret nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının kocası ile bir müddet aynı işyerinde çalıştıklarını, bunun dışında aralarında bir münasebet bulunmadığını, davalının, işyerine telefon ederek eşi ile ilişkisi olduğunu iddia edip hakaret ettiğini beyanla uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının söylediği iddia edilen hakaret içeren sözleri eşi olan ...'ın davacı ile aralarındaki ilişki nedeniyle söylediği, davacının kusurlu davranışlarının olaya neden olduğu, davalının kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, ceza mahkemesinde davalı sanığın, davacı ile eşi arasında ilişki kurulduğu şüphesi ile hareket ettiği ve eşinin telefonuna da davacıdan mesajlar geldiği anlaşılmakla davalı sanığın aile birliğine karşı davacının haksız eylemi nedeniyle hakaret suçunu işlediği gerekçesiyle TCK'nın 129/1 maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına karar verildiği,

ceza dosyasında ve dava dosyasında beyanı alınan tanıkların davalının, davacının işyerini arayarak telefonda diğer çalışanlara, davacı ile eşinin aşk hayatı yaşadıklarını ve aralarında cinsel ilişki kurulduğunu iddia ettiği, davacının kocası ile metres hayatı yaşadığı yönünde hakaret içeren ifadelerde bulunduğu anlaşıldığına göre Borçlar Yasası'nın 49. maddesi gereğince davalının haksız eylemi ile sosyal kişilik değerlerinin ihlal edildiği ve davacının bu nedenle zarar gördüğünün kabulü ile davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekir.

Davacının kusurlu davranışlarının olaya neden olduğunun kabulü ile istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiştir. Davacının kusurlu olması takdir edilecek manevi tazminat miktarını etkiler. Yerinde olmayan gerekçe ile istemin tümden reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.