Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/13834 K.2012/15508

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/07/2010 gününde verilen dilekçe ile çeyiz ve ziynet eşyalarının tespiti ve iadesi, mümkün olmazsa bedelinin tahsili istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyizine gelince:

Dava, çeyiz ve ziynet eşyalarının tespiti ve iadesi, mümkün olmazsa bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, 2008 yılında gayri resmi olarak evlendiği davalı ile ayrıldıklarını, kendisinin çeyiz olarak aldığı ev eşyaları ile ziynet eşyalarının davalıda kaldığını beyanla bunların tespit edilerek kendisine iadesini istemiş; daha sonra davasını ıslahla "aynen iadesi mümkün olmazsa bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline'' karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, mahallinde eşyaların tespiti için bilirkişi marifetiyle tespit keşfi yapılmış, eşya ve sarraf bilirkişilerden rapor alınmış ve ''taraflar gayri resmi olarak evlenirken alınan ve davacıya düğün çeyizi olarak teslim edilen çeyiz eşyası ve ziynet eşyasının, ayrıldıktan sonra geri verilmediği, yine davacıya ait altınların da davalının ihtiyacı için bozdurulduğu'' gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada mevcut bilgi ve belgeler incelendiğinde, davacı ile davalı aralarında resmi bir evlilik olmadığı, davalının babası adına faturalandırılmış bir kısım mobilya ve beyaz eşyaların davalının babası tarafından, düğünden sonra alınmış olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre bu eşyaların davalının babası tarafından davalıya alındığı kabul edilmelidir. Faturaya bağlı bu eşyaların da davacıya iadesine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.