Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/14210 K.2012/17311

Davacı ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 27/09/2010 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, öğrenim belgesindeki kişi ile nüfus kayıtlarındaki kişinin aynı kişi olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı idare tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... Köyü İlkokulundan almış olduğu 21/12/2009 tarih ve 510/477 sayılı öğrenim belgesi ile mezun olduğunu, kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına göre ...,...'dan olma, Aralık 01/01/1967 doğumlu ... olduğunu, ancak, öğrenim belgesinde ön isminin ..., baba isminin ..., anne isminin ise ... olduğunu belirterek, öğrenim belgesindeki kişinin kendisi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Yerel mahkemece, istemin kabulü ile anılan öğrenim belgesindeki kişi ile davacının aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kural olarak adli yargı yerinde idareyi belirli yönde işlem yapmaya zorlayıcı karar verilemez. Davada asıl talep ön isim baba ve anne ismine ilişkin öğrenim belgesindeki yanlış kaydın iptalidir. Davacının her iki kimlik bilgilerinin aynı kişiye ait olduğunun tespitini istemiş olması asıl istemini ortadan kaldırmaz.

Davacı, Milli Eğitim Bakanlığı'na husumet yönelterek ve kendisine ait öğrenim belgesi düzenlenirken kimlik bilgilerinin yanlış yazıldığını ileri sürerek davalı İdare'nin yanlış işleminin düzeltilmesini istediğine göre böyle bir uyuşmazlığın çözüm yeri adli yargı olmayıp 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2/1-b maddesi gereğince kamu hukuku kuralları içerisinde inceleme yapacak olan idari yargı yeridir.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.