Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/1864 K.2011/10756

Davacı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 08/04/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/07/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 14/12/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar adlarına gelen olmadı, karşı taraftan davacı kurum vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince: a-Dava, haksız eylem sonucu uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ... davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından dava dilekçesinde, 220.368,99 CHF’nin (İsviçre Frangı) bankadan çekildiği tarihlerden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Mahkemece “Davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile 118.000,00-CHF’nin 20.07.1994 ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle (3091 sayılı Yasanın 4/a maddesi gereğince Devlet bankalarınca yabancı paraya uygulanan en yüksek mevduat faizi üzerinden) davalılardan birlikte ve zincirleme alınarak davacıya verilmesine” biçiminde karar verilmiştir. Davacının, yabancı para birimi itibariyle zarar gördüğü sabittir.

İstemin de bu yönde olduğu göz önünde tutularak ve BK’nun 83. maddesi gereğince, zarara konu yabancı paranın fiili ödeme günündeki Türk Lirası karşılığına hükmedilmelidir. Açıklanan nedenle karar, BK’nun 83. madde hükümlerine uygun görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

b-Davacının maddi tazminat istemi kısmen kabul edilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca; dava konusunun para veya para ile değerlendirilebilir olması durumunda, avukatlık ücreti tarifenin üçüncü kısmına göre (nispi olarak) belirlenir. Bu biçimde belirlenen ücret ise, maddede düzenlenen istisnalar dışında Tarife’nin ikinci kısmının ikinci bölümünde öngörülen ücretten (maktu ücret) az olamaz. Mahkemece, avukatlık ücretinin açıklanan bu kurala uygun olarak takdir edilmemesi doğru görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; hükmün, HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.