Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/2597 K.2012/4643

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/10/2008 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince ; a-Dava; ortak miras bırakandan kalan menkul malların davacının miras hissesine isabet eden bölümünün bedelinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı kardeşinin babalarının ölümünden sonra kalan dört adet ineği, ekili tarlanın mahsulünü, samanın parasını, kesim motorunu, süt makinesini ve ev eşyalarını zapt ettiğini, anneleri ...’nin sağlığında vekalet alarak sattığı tarlanın parasını da zapt ederek kendisinin miras hissesine düşen bölümü vermediğini ileri sürerek tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, ise davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, mahallinde keşif yapıldıktan ve tarafların tanıkları dinlendikten sonra; davalının ortak miras bırakandan kalan dört adet ineğin satımından, hasatını yaptığı ürünün bedelinden, samanın parasından davacının miras hissesine düşen bölümün ödetilmesine karar verilmiş, menkul malların halen tarafların ortak miras bırakanlarının evinde olduğu ve davalı tarafından zapt edilmediği gerekçesi ile bu yöne ilişkin istem reddedilmiştir.

Dosya kapsamından, davalıların ortak miras bırakanları tarafından kendi tarlasına ekilip yetiştirildiği anlaşılan mahsulün vefatından sonra davalı tarafından hasat edilerek tasarruf edildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, ekilen mahsulün üretim masraflarının da muris tarafından yapıldığı ortadadır. Davacının hasat bedelinden miras payına düşen bölümün belirlenmesi sırasında, mahsulün üretim masraflarının indirilmesi isabetli olmamıştır.

b-Davacı, ortak miras bırakanları annelerinden aldığı vekaletname ile davalının sattığı tarlanın parasından kendi miras hissesine düşen bölümünün de ödetilmesini istemiştir.

6100 sayılı HMK 297/2. maddesi uyarınca “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” Şu durumda davacının bu yöne ilişkin istemi hakkında mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da bozmayı gerektirmiştir.