Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/3469 K.2011/4010

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/09/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 14/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davalılardan ...’na yönelik temyiz itirazları reddedilmeli ve bu davalı bakımından hüküm onanmalıdır.

2-Davalılar ..., ..., ... ve ...’e yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı, gözaltında kaldığı sürede polis memuru olan davalıların kendisine işkence yaptığını belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, tüm davalılar yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince idari yargı yerlerinde sadece ilgili idareye karşı dava açılabileceğinden gerçek kişiler hakkında idare mahkemelerinde dava açılamaz. Davacı, davalı gerçek kişilerin haksız eylemi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürüp istekte bulunduğuna göre davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı yeri olmayıp adli yargı yeridir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, gerçek kişi davalılar ..., ..., ... ve ... yönünden işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, onlar yönünden de yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.