Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/3585 K.2012/5666

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ...... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 20/01/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ...... ...... ...... Dağıtım Müessesesi İşletme ve Bakım Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen 04/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...... ...... ...... Dağıtım Müessese Müdürlüğünün tüm, davalı ...'un öteki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'un temyiz itirazına gelince:

Dava, ...... çarpması sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ...... ...... ...... Dağıtım Müessese Müdürlüğü hakkındaki davanın kabulüne, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın tarafları hakkında hükmedilecek vekalet ücreti, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10 ve 12. maddelerinde düzenlenmiştir. Davalı ... yönünden kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmesine rağmen bu davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Davalı yararına reddedilen maddi tazminat miktarı üzerinden ve ıslah edilen kısmın sadece davalı ......'tan istenmesi de dikkate alınarak yürürlükte bulunan tarifenin 12. maddesi uyarınca nispi vekalet ücretine ve yine reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden tarifenin 10/3 maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; mahkemece davalı yararına tek bir maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.