Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/416 K.2011/2186

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... İnş. Ltd. Şti. aleyhine 03/05/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; verilen kararın dairece bozulması üzerine daire bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, izinsiz kum-çakıl alınması nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece Dairemiz bozma kararına uyularak istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dairemiz 13.11.2008 günlü bozma kararında davalının temyiz konusu ettiği avukatlık ücretine ilişkin yanılgıya değinilmiş ancak, kabul edilecek tazminat tutarı değişebileceğinden bu konu bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan incelemede tazminat tutarının aynı olduğu belirlenmiştir. Davacının ıslah dilekçesi ile istediği tutar, birleştirilen davaya da konu edilmiş ve ıslah olunan tutar ile sınırlı olarak karar verilmiş bulunduğundan, birleştirilen davada ki istem reddedilmiştir.

Dava maddi tazminat istemine ilişkin olup karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca dava konusunun para veya para ile değerlendirilebilir olması durumunda avukatlık ücreti, Tarife’nin üçüncü kısmına göre nispi olarak belirlenir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, istemin reddedilen bölümü üzerinden davalı yararına maktu avukatlık ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.