Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/4544 K.2012/6879

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/10/2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, icra takibinin iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Başbakanlık Genelgesine göre; cep telefonu ile yapılan görüşmelerde belediye bütçesinden yapılacak ödeme limitinin ilgili makamın içinde bulunulan yıllık ocak ayında aldığı net maaş tutarı kadar olması gerektiğini oysa davalının belediye başkanı olduğu dönemde mevzuata aykırı olarak fazladan ödeme yapılmasına neden olduğunu ve bu fazla ödemenin tahsili nedeniyle icra takibi yapıldığını, davalının haksız şekilde takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu iddia ederek, itirazın iptaline ve %40'tan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, telefon görüşmelerinin Belediye işleri için yapıldığını görüşme bedellerinin kendisinden talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, alacağın belirlenmesi yargılamayı gerektirmektedir, bu durumda alacak likit sayılamaz, İcra İflas Kanunu 67/2. maddeye göre tazminata hükmedilebilmesi için alacağın likit olması gerekir, likit olmayan alacak için davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmolunması doğru bulunmamış ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; kararın HUMK’nun 438/9. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. .