KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/4825 E., 2012/7385 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 01/06/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, davalıların haksız eylemi sonucu oluştuğu ileri sürülen kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece, "...dava konusu olay nedeniyle açılan ceza davasının yargılaması sonucunda, davalıların, ihale mevzuatına aykırı davranmadıklarının belirlenerek beraatlerine karar verildiği..." gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
Davalılar hakkında, dava konusu olay nedeniyle, 'resmi evrakta sahtecilik' suçundan dolayı ceza davası açıldığı, Diyarbakır l. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2004/194 Esas sayılı ceza dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda davalıların beraatlerine karar verildiği, ancak bu beraat kararının temyiz edilmiş olduğu, kararın temyiz incelemesinde olup henüz kesinleşmediği ve bu aşamada ceza yargılamasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.
Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince hukuk hakimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular ile bağlıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu ve kararın kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/4825, K. 2012/7385, 26 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama