Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/5021 K.2012/7663

Davacı T.C. ...... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 03/12/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, banka mevzuatı ve bankacılık uygulamalarına aykırı olarak usulsüz kredi kullandırılmasından dolayı uğranılan zararın tazmini talebinden ibarettir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı banka, bankanın ...... şubesinin eski personelleri olan davalıların kredi talebinde bulunan işletmecilere usulsüz kredi kullandırdıklarını, tahsil edilemeyen krediler nedeni ile bankanın zarara uğradığını iddia etmiştir.

Davaya cevap veren davalılar, görev yaptıkları dönem içerisinde kullandırılan kredilerin tamamen usulüne uygun olarak kullandırıldığını savunmuşlardır.

Davalılarca kullandırılan kredilere esas alınan tüm kayıtlar, kredi borçluları aleyhine yapılan icra takip ve tahsil bilgileri dosya arasına alındıktan sonra bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bilirkişiler 2000 senesinde davalılar tarafından 228 kişiye kredi verildiğini 30.09.2009 tarihi itibariyle 12 kredi borçlusundan olan kredi alacağının tahsil edilemediğini, dava dışı kredi borçlularına 2000 yılında toplam 116.000 TL kredi kullandırıldığını, tahsil edilemeyen bu miktarın rapor tarihi -11.11.2009- ile vergisi ilavesiyle 515.777,94 TL olduğunu ve davalıların tahsil edilemeyen kredilerden sorumlu olduklarını rapor etmiştir.

Mahkemece, davalıların kredi işlemlerinde bir ihmallerinin söz konusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Yukarıda sözü edilen mali müşavir, banka müdürü/müfettişi ve hukukçu bilirkişiden oluşan heyetin ayrıntılı raporu ile tüm dosya kapsamına göre davalı banka çalışanlarının kredi kullandırma işlemlerinde kusurlu oldukları anlaşıldığı halde mahkemece, dosya kapsamına uygun düşmeyen bir gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Keza müteselsil sorumluluk gereğince davacı bankanın, zararının tazminini kredi borçluları ile kredi veren kusurlu çalışanlarından talep etme konusunda muhayyer olduğundan sadece çalışanlarını dava etmesine engel bir hal yoktur. Zarar tahsilde tekerrüre düşülmemek kaydı ile davalı çalışanlarından da istenebilir.

Şu durumda davalıların olaydaki sorumluluk ve kusur durumlarına göre varsa yapılan ödemelerde gözetilerek zarar kapsamının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken, mahkemece, yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.