Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/6929 K.2012/8081

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (Dicle Elektrik Dağıtım A.Ş.) aleyhine 16/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, davalı kuruma ait elektrik tellerinden kıvılcım sıçraması nedeniyle, çıkan yangın sonucu oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı kurum tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 21/06/2007 tarihinde meydana gelen yangın nedeniyle buğday ekmek suretiyle kullandığı tarlasındaki yanan ürünün tazminini talep etmiştir.

Davalı kurum, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının tarlasında meydana gelen zararın, davalının sorumluluğunda bulunan elektrik tellerinden kaynaklandığı kabul edilerek oluşa ve hakkaniyete uygun bulunan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür davalarda benzer olayların genellikle hasat mevsimi olan yaz aylarının en sıcak günlerinde, şiddetli rüzgarın da etkili olduğu olağanüstü hava koşullarında meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti veren bir kurum olduğu gözetilerek, Borçlar Yasası’nın 43/1. maddesi gereğince belirlenen 10.729,15 TL zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.