Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/7219 K.2012/8741

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 17/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'un temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'nün temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, desteğin vefatıyla sonuçlanan trafik kazasında davalıların kusurlu olduğunu beyanla uğradıkları üzüntünün telafisi amacıyla manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmişler, davalılar, kusursuz olduklarını beyanla davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının davalı idarenin hizmet kusuruna dayanarak istemde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bir kamu tesisinin yapılması, kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğindedir. İdare’nin işlemi yada eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı. İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir.

Davacı dava dilekçesinde, Karayolları Genel Müdürlüğünü hasım göstererek tazminat isteminde bulunduğuna göre uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınması gereken hususlardan olup Mahkemece yargı yolu bakımından görevsizlik kararı vermek yerine, işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.