Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/7418 K.2012/10385

Davacı ... vekili Avukat ..... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 28/04/2003 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, kasten yaralama nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 12/12/1999 tarihinde meydana gelen kasten yaralama olayı neticesinde zarara uğradığını belirterek maddi ve manevi tazminat istemiştir

Davalılar ise davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel Mahkeme 20/12/2010 tarihli bilirkişi raporunu hükme esas aldığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davacının olay tarihinde Söke-Karakaya hattında minibüs şoförlüğü yaptığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; .... Şoförler ve Otomobilciler Odası Başkanlığı'nın yazı cevabına göre; davacının olay tarihi itibari ile gelirinin o tarihteki asgari ücretin 4,8 katı olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Oysa davacının minibüs şoförlüğü yaptığı hattın konumu da dikkate alındığında; köy yerinde bir minibüs sahibinin, 1999 yılı itibari ile asgari ücretin 4,8 katı gelir elde edeceğinin kabul edilmesi hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir.

Yerel Mahkemece yapılacak iş, davacının gelirini yeniden araştırarak gerçek geliri tespit edildiğinde bu miktar üzerinden veya gerçek gelirin tespitinin mümkün olmaması halinde ise asgari ücretin 2 katını aşmamak üzere belirlenen miktar üzerinden hesaplama yapmak ve sonucuna göre karar vermektir.

Yerel Mahkemece açıklanan nedenle hüküm kurmaya yeterli bulunmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olması doğru bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.