KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/8495 E., 2012/1346 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Davacı ... Sokak No: 37 Apt. Yönetimi vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/08/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/04/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ..., duruşmasız olarak incelenmesi de davacı ile davalı ... taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/11/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan asil ... ile karşı taraftan davacı Apartman Yönetimi vekili Avukat ... geldiler, diğer davalı ... adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.
Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:
Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesinde hükmolunacak tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istenmiştir. Ancak, mahkemece isteğe rağmen bu şekilde hüküm kurulmaması doğru bulunmamıştır. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/8495, K. 2012/1346, 2 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama