Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/8516 K.2012/12578

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... İnş . Müh. Hiz. Mad. Taş. ve Pet. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 25/02/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili;davalı şirketin Devlet Demir Yolları ile yaptığı sözleşme gereği Sabuncupınar Uzunburun ruhsatlı taşocağından Sabuncupınar ve Çöğürler İstasyonuna balast taşı malzemesi nakliyesi yaptığını, nakli gerçekleştiren şirkete ait araçların istiap haddinin çok üzerinde yük taşımaları sebebiyle güzergah olarak kullandıkları Sabuncupınar-Fındık köyü arasındaki asfalt yolun büyük zarar görmesine sebep olduğunu beyanla yola verilen maddi zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketin yola verilen zararın tamamından sorumlu olduğu benimsenerek bilirkişiler tarafından hesaplanan tazminatın davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

Dava konusu yol ,davalı şirketin araçlarının kullanımına münhasır olmayıp, trafiğe ve ulaşıma açık köy yoludur. Bu durum gözetilerek, Borçlar Yasası'mn 43/1. maddesi gereğince, belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve kusurun ağırlığına göre uygun bir tutarda indirim yapılması gerekir. Mahkemece bu yön nazara alınmadan zararın tamamından davalı şirketin sorumlu tutulması doğru görülmemiş, uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.