Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/9410 K.2012/10469

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... aleyhine 16/11/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine hakaret ettiğini beyanla uğradığı manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kural olarak, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. madde gereği Hukuk Hakimi, Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş kararları karşısında esas bakımından bağımsız kılınmış ise de Hukuk Hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp öğretide ve yerleşik Yargıtay içtihatlarında, Ceza Hakiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle “fiilin hukuka aykırılığı” konusu ile Hukuk Hakiminin tamamen bağlı olacağı kabul edilmekte olup maddi olayları ve yasak eylemleri saptayan Ceza Mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır. Davaya konu olayda; Menemen Sulh Ceza Mahkemesi 2008/143 esas-2008/579 karar sayılı dosyasının bekletici sorun yapılması gerekirken, belirtilen ceza dosyası beklenmeksizin karar verilmesi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.