Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/10052 K.2012/19221

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 25/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Asıl dava ilamsız icra takibine itirazın iptali, birleşen dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı sürücünün kusuru ile neden olduğu trafik kazasında yaralanmasından dolayı geçici ve sürekli iş gücü kaybına uğradığı gibi manevi üzüntü de yaşadığını beyanla uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemiyle başlattığı icra takibine haksız itirazın iptali ile birleşen dosyada bakiye maddi tazminat alacağının da hüküm altına alınması isteminde bulunmuştur.

Davalılar, kusur ve sorumlulukları olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, kazanın davalı sürücünün tali kusuru ile meydana geldiği benimsenerek hesaplanan tazminat tutarları ile uygun tutarda bir manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dava, haksız eylemden doğan tazminat istemine ilişkin olduğuna, tarafların tacir olmamasına, işin ticari bir işletmeyi ilgilendirmemesine göre maddi tazminat istemine ancak yasal faiz uygulanabilir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile ödetilmesine karar verilen maddi ve manevi tazminat tutarlarına reeskont faiz uygulanmış olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirecek nitelikte olmadığından 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.