Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/10783 K.2012/18366

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 29/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin görev alanına girdiğinden bahisle usulden ret kararı verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, ...'da astsubay olarak görev yaparken, iç güvenlik ve terörle mücadele görevi kapsamında kıt’a halinde ... ili, ... ilçesi, ... Üs Bölgesine intikal ettiğini, gözetleme ve dinleme yapan askerleri kontrol amacıyla devriye gezerken, zeminin kayalık ve kaygan olması nedeniyle uçurumdan düşmesi sonucu ağır şekilde yaralanıp sakat kaldığını, idarece görev yapamaz kararı verildiğini belirterek maddi ve manevi tazminat istemiştir.

Davalı bakanlık, yargı yolu itirazında bulunarak, davanın Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde görülmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle usulden ret kararı verilmiş, davalı bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 3. maddesinde, “Her türlü idarî eylem ve işlemler ile idarenin sorumlu olduğu diğer sebeplerin yol açtığı vücut bütünlüğünün kısmen veya tamamen yitirilmesine yahut kişinin ölümüne bağlı maddî ve manevî zararların tazminine ilişkin davalara Asliye Hukuk Mahkemeleri bakar.

İdarenin sorumluluğu dışında kalan sebeplerden doğan aynı tür zararların tazminine ilişkin davalarda dahi bu hüküm uygulanır.” hükmü düzenlenmiştir. Bu madde hükmü ile, sadece kişinin vücut bütünlüğüne verilen maddi zararlar ile buna bağlı manevi zararların ve ölüm nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararların tazmini konusu kapsama alınmış ve bu tazminat davalarına bakma görevi Askeri Yüksek İdare Mahkemesinden alınarak Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir.

Bu şekilde uygulamaya giren kanun hükmünün, İdari Yargı ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin görev alanını düzenleyen Anayasanın 125, 155 ve 157. madde hükümlerine aykırı olmasından dolayı Anayasa Mahkemesi'nin 16.02.2012 tarih ve Esas: 2011/35, Karar: 2012/23 sayılı kararı ile iptal edildiği, iptal kararının 19.05.2012 tarih ve 28297 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği anlaşılmıştır.

Davacı, görevi kapsamında devriye gezerken, zeminin kayalık ve kaygan olması nedeniyle uçurumdan düşmesi sonucu ağır şekilde yaralanıp sakat kalmasından dolayı uğramış olduğu zararın tazmini istemi ile davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 3. maddesine göre görevli mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

Ancak yargılama devam ederken HMK'nun 3. maddesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi üzerine, mahkemece yargı yolu caiz olmadığından usulden ret kararı verilmiştir. Şu durumda, davacının iradesi dışında gelişen hususlar dikkate alındığında, davalı bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.