Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/1089 K.2013/701

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/05/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar miras bırakanlarından kalan taşınmazlarda ... kararı ile makinalı tarım yapılmasının yasaklandığını,bu taşınmazlarda makinasız tarım yapmanın da mümkün olmadığını belirterek taşınmazları kullanamamalarından kaynaklanan zararın tazminini talep etmişlerdir. Davalı ise; idari yargının görevli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz olunmuştur.

Davacılar bir kamu kurumu olan ...nun almış olduğu bir karar ile sahip oldukları taşınmazlarda makinalı tarımın yasaklanması nedeniyle, bu taşınmazları kullanamadıklarını ve zarara uğradıklarını iddia ederek tazminat talebinde bulunmuşlardır. Bir başka deyişle idari bir işlem nedeniyle zarar gördükleri iddiasıyla bu zararın tazminini istemişlerdir. İdari bir işlem nedeniyle kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan davalar ise.

11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın II. bendi hükmünce ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesine göre tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu nitelikteki davaların idari yargı yerinde açılması gerekir. Mahkemece; yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar vermek gerekirken, işin esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.